• ต้องมีผู้ร่วมทุนอย่างน้อย 3 คนขึ้นไป (สมัยก่อน 7 คน เดี๋ยวนี้เหลือ 3 ก็จดได้แล้ว)
• แบ่งทุนออกเป็นหุ้น หุ้นละเท่าๆกัน (เช่นคิดว่าทุน 1 ล้านบาท อาจจะแบ่งเป็นหุ้นละ 10 บาท 100,000 หุ้น เป็นต้น)
• ผู้ถือหุ้นรับผิดจำกัดเพียงเงินค่าหุ้นที่ยังส่งไม่ครบ (ถ้าส่งครบหมดแล้ว ก็ไปเอาผิดกับบริษัทอย่างเดียว)
• มูลค่าของหุ้นๆ หนึ่งนั้น ต้องไม่ต่ำกว่า 5 บาท
• หุ้นนั้นแบ่งแยกไม่ได้

จะเห็นได้ว่า ทุนจดทะเบียนขั้นต่ำ แค่ 15 บาท (3 คน คนละ 5 บาท) ก็จดทะเบียนบริษัทได้แล้ว โว้… แต่บริษัทที่ทุนจดทะเบียน 15 บาท ใครจะไปทำธุรกิจด้วย เช่นว่า บริษัทสิบห้าบาท (ทุนจดทะเบียน 15 บาท ก็เหมือนคนมีเงินอยู่ 15 บาท) จะไปซื้อของราคา 25 บาท คนขายก็จะไม่อยากขายให้ แบบว่า ไอนี่จะมีปัญญาจ่ายหรอ เป็นต้น

แล้วทุนจดทะเบียน มีผลอะไรกับบริษัทอีกบ้าง?

มันเป็นเรื่องของความน่าเชื่อถือ เช่น จะไปรับงานมูลค่า 5 แสนบาท แต่บริษัทมีทุนจดทะเบียน 1 แสนบาท ลูกค้าก็จะเริ่มหวั่นๆ ถ้าหากไม่ได้รู้จักกันมาก่อน เพราะถ้าเกิดอะไรเสียหายขึ้นมา ลูกค้าฟ้องบริษัท บริษัทมีปัญญารับผิดชอบได้แค่ 1 แสนบาท เป็นต้น

ข้อดีอีกอย่างนึงคือ เป็นความน่าเชื่อถือ เวลาจะไปกู้เงินธนาคาร ธนาคารก็จะดูจากทุนจดทะเบียนด้วย

ทำไมฮิต ทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท กันจังเลย?

ก็เพราะว่า ค่าธรรมเนียมตอนจดทะเบียนบริษัท คิดตามอัตราทุนจดทะเบียน ทุนจดทะเบียนไม่เกิน 1 ล้านบาท เสียค่าธรรมเนียม 5,000 บาท ดังนั้น จะจดทะเบียนบริษัทที่มีทุน 15 บาท หรือ 1 ล้านบาท ก็จ่ายค่าธรรมเนียม 5,000 บาทเท่ากัน เค้าก็เลยจด 1 ล้านกัน เพราะถ้าจดน้อยๆ ก็ต้องไปเสียค่าธรรมเนียมเพิ่มทุนเพิ่มอีกในภายหลัง

แปลว่าต้องมีเงินจริง 1 ล้านบาทเลยใช่มั้ย?

ถ้าให้ถูกต้อง ก็ต้องเป็นอย่างนั้น แต่ส่วนใหญ่แล้ว เงินจริงมีไม่ถึง 1 ล้านหรอก เป็นแค่ตัวเลขทางบัญชี เช่นสมมุติว่า มีเงินจริง 250,000 บาท (กฎหมายกำหนดให้ชำระค่าหุ้น ไม่ต่ำกว่า 25%) แต่ดันไปทำทีว่า “ชำระเต็ม” (ที่รีบๆ จ่ายเต็ม ก็เพื่อจะได้ไม่ต้องมารับผิดชอบในวันหลัง) อ้าว แล้ว 750,000 หล่ะ ไปอยู่ไหน เค้าก็ทำทีว่า กรรมการกู้เงินบริษัทไป ทีนี้ความซวยจะเริ่มมาเยือนจากกรมสรรพากร เค้าจะถือว่า เงินที่ให้กู้จำนวนนี้ ต้องคิดดอกเบี้ย (โดยปกติก็ดูตามเรทธนาคารทั่วไป) มันก็จะกลายเป็นรายได้ของบริษัทไป ซึ่งทำให้ฐานรายได้ที่จะต้องไปคิดภาษีมากขึ้น (แต่มันก็มีทางหลบเลี่ยงอีกอยู่ดีนั่นแหล่ะ แต่โดนตรวจสอบที ยุ่งแน่)

แล้วทุนจดทะเบียนควรจะเป็นเท่าไหร่ดี?

ในที่นี้หมายถึง ควรจะมีเงินจริงๆ มาจดทะเบียน เท่าไหร่ดี ก่อนอื่นเลย ให้ทำการประมาณการเงินสดรับ-จ่าย (Cashflow Forecast) ไม่ควรน้อยกว่า 24 เดือน แล้วดูว่า เงินสดที่ต้องจ่ายในแต่ละเดือนเท่าไหร่ บวก เงินสดสำรองเผื่อฉุกเฉิน ลบ เงินสดที่รับเข้ามาที่บริษัท ในระยะเวลาของงานแต่ละงาน จะได้ผลลัพธ์เป็นจำนวนเงินสดที่ขาด ที่ต้องไปหามาให้ได้ในแต่ละเดือน (ถ้ารับมามากกว่าจ่าย ก็สบายไป) เช่น

แต่ละเดือนมีรายจ่าย 1 แสน + เงินสดสำรองเผื่อฉุกเฉิน 1 แสน – เงินสดที่รับ 1 แสน อายุโปรเจ็ค 2 เดือน
เดือนแรก: รายจ่าย 1 แสน + เงินสดสำรอง 1 แสน – เงินสดรับ ยังไม่มี รวมแล้วเท่ากับ 2 แสน
เดือนสอง: รายจ่าย 1 แสน + เงินสดสำรอง 1 แสน – เงินสดรับ 1 แสน รวมแล้วเท่ากับ 1 แสน
ผลลัพธ์ที่ได้คือ เงินขาดมือไป 3 แสนบาท ดังนั้น ทุนจดทะเบียนที่เหมาะสมก็คือ 3 แสนบาท

หลังจากนั้นผมก็ได้ไปทำความรู้จักกับพี่แก๊งค์แห่ง nokhook design ที่ถนนคนเดิน ก่อนหน้านั้นผมก็แอบติดตามโปรเจ็คโฮะ! ของชาวเชียงใหม่ก่อนแล้ว จึงทำให้สนทนากันได้ง่ายขึ้น

หลังจากนั้นได้ทราบข่าวโปรเจ็ค TwinMix ที่ nokhook design จัดขึ้น เห็นว่าโปรเจ็คนี้น่าสนใจ อีกใจก็อยากไปเชียงใหม่อีกรอบ เลยตัดสินใจส่งงานเข้าร่วมด้วยคน ก็เอางานที่ทำตอนอยู่เชียงใหม่ส่งไป ปรากฎว่าได้รับคัดเลือก แถมยังได้คู่กับพี่ฉึ่ง 8e88 อย่างไม่คาดฝันมาก่อนอีกด้วย

จนในที่สุด งาน TwinMix ก็พร้อมเกือบหมดทุกอย่าง เตรียมจัดงานวันที่ 6 มกรา แต่ก็มีเหตุให้ต้องเลื่อนออกไป เป็นวันที่ 27 มกราคม ตอนนั้นผมกำลังอยู่ใน “ขบวนการลำปางฯ” ก็ไม่ได้คิดมากอะไรที่งานถูกเลื่อน แต่คิดว่าจะขึ้นไปอีกมั้ย (กรอบ) ต้องดูกำลังสนับสนุนก่อน

วันที่ 7 มกรา วันสุดท้ายของขบวนการลำปางฯ ผมได้มีโอกาสแวะไปที่ร้าน nokhook design ตามลายแทงที่พี่แก๊งค์วาดให้มา

และแล้ว ผมก็ได้พบกับร้าน nokhook design ตัวเป็นๆ

บรรยากาศร้านดูกลมกลืนกับบ้านในซอยนั้นดีครับ ไม่โดดเด่น แตกแยกแต่อย่างใด

ผมเข้าไปก็ได้คุยกับพี่แก๊งค์ เจ้าของร้าน ถึงเรื่องราวของร้าน nokhook design และเรื่องงาน TwinMix และอื่นๆ อีกสารพัด จับประเด็นได้ว่า พวกเราควรทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ทำในสิ่งที่พวกเรารัก ให้ผู้ใหญ่ในสังคมได้เห็นพวกเรา และให้เกียรติกับพวกเราบ้าง ไม่ได้เป็นแค่คนจัดอาร์ทเวิร์คโรงพิมพ์นะ ศิลปะด้านนี้มันก็มีตัวตนอยู่ และเราพยายามเชื่อมโยง เป็นตัวกลางระหว่างล้านนาจ๋า กับ อินดี้จ๋า ให้มาเจอกันในทางสายกลาง

หลังจากนั้นอยู่ดีๆ ก็มี L.ก.ฮ. เหลือมาจากไหนไม่รู้ ก็เลยนั่งซัดกันไป และสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดกันไปเรื่อยๆ จนพระอาทิตย์ตกดิน

งาน Twin Mix Postcards Project ช่วยกันอุดหนุนหน่อยนะครับ

มุมหนึ่งของร้านที่มองออกไปเห็นธรรมชาติสีเขียวๆ ได้ตลอดเวลา

เสื้อใหม่ ใน ตู้เก่าคลาสสิค ดึงบรรยากาศในร้านได้อย่างดี

รูปบรรยากาศวันซ้อม grand opening เปิดร้าน nokhook design เมื่อปลายปี 2007

อาศัยสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นที่พึ่งทางใจ

ม้านั่ง (ยืนไม่ได้ เดี๋ยวตก) ช่วยทำให้ร้านดูเป็นกันเองมากขึ้น

โครงสร้างโมเดิร์นแต่บรรยากาศอบอุ่นร่วมสมัย

ร้าน nokhook ของแท้ ประตูต้องเป็นแบบนี้

อุดหนุนกันหน่อยเน่อ ของดี ราคายุติธรรม

เสื้อยืดสีสันมากมาย มีลายต่างๆ ให้เลือก handmade ซะด้วย

เห็นหน้าร้านแบบนี้ รีบแวะเข้าไปเชียว

บรรยากาศภายในร้าน ดูอบอุ่น เป็นกันเอง และน่าจิบ L.ก.ฮ.

โปสการ์ดก็มีให้เลือกซื้อด้วยเช่นกัน

สุดท้าย ต้องขอบคุณทีมงานนกฮูก พี่แก๊งค์ และ พี่กวาง (นกฮูกสาว) ที่ใจดีมากมาย โอกาสหน้า ถ้าผมหายกรอบแล้ว จะไปอุดหนุนนะครับ

ผู้ใดพบเห็นบุคคลไม่ต้องสงสัย 2 รายนี้ ไปก่อเหตุด่วนเหตุดีอันใดขึ้น กรุณาแจ้งเบาะแสให้ทางเรารับทราบด้วย ! เราจะรีบติดตามไปทันที

ได้ยินหลายคนชวนไปดูหนังเรื่องนี้ ก็เลยหลวมตัวไปดูซักหน่อย เห็นฉายแค่โรงหนังสยามที่เดียว

หนังเรื่องนี้ดูจะเน้นกลุ่มแฟนๆ The Beatles เป็นหลัก เพราะเอาเพลงของ The Beatles มาใส่ถึง 33 เพลง (ได้ยินว่าคัดมาจากทั้งหมด 300 กว่าเพลง) เป็นหนังที่สะท้อนสังคมยุคปี 60s ชื่อของตัวละครก็เอามาจากชื่อในเพลงเป็นส่วนใหญ่ จุดเด่นอยู่ที่การเล่าเรื่องด้วยเพลง คล้ายๆ หนังแนว musical

เริ่มเรื่องแรกๆ ก็น่าเบื่อๆ หน่อยนึง แต่พอกลางๆ เรื่องจะเริ่มสนุกขึ้นๆ หนังจะเริ่มศิลป์ขึ้น (สันนิษฐานว่าเป็นเพราะ LSD) พระเอกหน้าตาดี นางเอกสวย เพลงเพราะ ไม่วาบหวิวเท่าไหร่ เห็นหัวนมซ้ายแป๊ปนึงตามธรรมเนียมหนังฝรั่ง มุมกล้องเฉยๆ ปกติ กราฟฟิคประกอบก็ดีนะ

บอกไว้ก่อนว่าเรื่องนี้เป็นหนัง romantic / musical อย่าหวังว่าจะตลก ที่ชอบที่สุดน่าจะเป็นเรื่อง การตัดต่อจังหวะให้เข้ากับเพลง กับการเดินเรื่องอย่างแนบเนียน ที่เหลือไปดูกันเอง เดี๋ยวหมดสนุก

เรื่องนี้ให้ 4/5 ดาว ใครเป็นแฟน The Beatles ที่ร้องเพลงได้จะเพิ่มความสนุกขึ้นอีก 10%

1 day = 24 hours
1 hour = 60 minutes
1 minute = 60 seconds
then, 1 day = 60x60x24 = 86400 seconds

เราอาจจะรู้สึกว่ามีเวลาตั้งวันละ 86400 วินาที
ถ้าลองเปรียบเทียบ เรามานั่งนับ 1 ถึง 86400 เราคงเซ็งตายแน่ๆ แล้วก็คงรู้สึกว่าเวลามันช้าเหลือเกิน
นั่นเพราะเราทำเพียง 1 งาน คือ การนั่งนับเลขไปเรื่อยๆ
แต่ถ้าเราเปรียบเทียบเป็นความเร็วการพิมพ์สัมผัส 40 คำต่อนาที (60 วินาที)
ใน 1 ชั่วโมง เราจะพิมพ์ได้ 2400 คำ แต่เสียเวลากด enter และ backspace ไปอีก ทำให้ได้ไม่ถึง 2400 คำตามอุดมคติ ดังนั้น ถ้าเราลองเปรียบเทียบ วันหนึ่งๆ เราคุย msn กับคนอื่น พิมพ์ไปทั้งสิ้น 24000 คำ โดยที่เราไม่รู้ตัว นั่นคือ เรากำลังเสียเวลาให้กับ msn ถึง 10 ชั่วโมงอุดมคติ (เกิน 10 ชั่วโมงความจริง)

ดังนั้นตอนนี้ผมรู้แล้ว ว่าใครขโมยเวลาของผมไป

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น เพราะผมเชื่อว่าทุกสิ่งในโลกล้วนรักษาสมดุลตามธรรมชาติ นั่นคือการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน เมื่อเสียเวลากับ msn นั่นหมายถึงคุณจะได้บางสิ่งบางอย่างที่คุณไม่สามารถรู้ได้ในอัตราที่เท่ากัน
และผมเชื่อว่าสิ่งนั้น สุดท้ายแล้วเมื่อสิ่งที่เราไม่สามารถรู้ได้สะสมมากขึ้นเรื่อยๆ ย่อมสามารถทะลาย barrier ของสิ่งนั้นให้เรารู้ได้ว่ามันคืออะไร และเมื่อเราเข้าใจกฎธรรมชาตินี้ เราจะไม่รู้สึกเสียดายเวลาต่างๆ ที่ผ่านไปเลยแม้แต่นิดเดียว แต่จะทำให้เรากลับรู้คุณค่าของมันให้ลึกซึ้งขึ้น แค่นั้นเอง .. ป่ะ

ขอบคุณแม่ที่ฉีกปฏิทินใบนี้เก็บไว้ให้นะครับ

ต่อไปนี้เป็นรายนามผู้อวยพรวันเกิดผมปีนี้ จักขอบพระคุณอย่างสูง (ขอบคุณทีเดียวเลย mass ดี)

• ใบหยก
• น้องจี๋
• น้องเฟิร์น
• แนนท์ (unish)
• เขม
• ส่วง
• แหม่ม
• ไอ่เก๊ก (แพร)
• น้องฟ่ง
• ตุ๊กตา
• ลูกแก้ว (เมี๊ยว)
• พี่จิ
• เจ้ยู้
• คุณฝ้าย
• ภูมิ (Poomie)
• ใหม่ (Baa Mai)
• GString
• ChoLaPint
• นุ่น ถาปัต (zhiro)
• vee
• Fonnie
• เจนเนตร (janet)
• sinnni
• Nuy
• Punnawat
• Preeyapa
• เจ้าตัวยุ่ง555
• ferin
• เอกนรินทร์
• oupyuu
• จ้อน
• วุ้นเส้น
• Ka doi
• ratima
• ant
• มิ้นตุ๋ย
• พลอยมินตรา
• Kop
• ปาล์มมี่
• toey
• และคนอื่นๆ ที่ไม่ได้กล่าวไว้ในนี้ หากรู้กรุณาแจ้งให้ทราบด้วย

ทั้งหมดข้างบนนี้ มีคนที่ไม่รู้จักด้วย (จาก hi5) ก็เอาเป็นว่าขอบคุณด้วยละกัน
ตอนนี้หมดโปรโมชั่นอวยพรวันเกิดแล้ว กรุณารอปีต่อไป ขอบคุณที่ใช้บริการครับ

biyoke

• Zoot Woman
• Cloudberry Jam
• Kings of convenience
• Tahiti80
• Jazztronik
• Incignito
• Jazzanova
• Orange Pekoe
• Yamashita Tatsuro
• Misia
• Utada Hikaru
• Karia Nomoto
• Pizzicato Five
• Corinne Bailey Rae
• Sade
• Lisa Ono
• Olivia Ong
• Esthero
• Jamiroquai
• Dj Romain Tranchart
• Beegees
• The Beatles
• metropolitan jazz affair

fearn

• Damien Rice
• Tori Amos
• Brenda Lee
• Mandalay

Favorite Song:
Amie/Older chests/the animal weere gone
Silent all these years – Tori Amos
A case of you – Joni Mitchell
Good enough – Sarah Mclaughlin
Free – Sarah Brightman
Life in mono – mono
Here,there and everywhere
staralfur – sigur ros
Positivity – suede
i wish you love
moonbeat
Fix you
song bird..for some sentimental reason
Insensible – Mandalay

Favorite Album:
o/9
Tales Of A Librarian/the beekeeper
harem
speed of sound
empathy
the bends

kathelia

• lisa ono
• Joni Mitchelle
• The beatles
• The doors
• jimi hendrix
• Iron & wine
• patsy cline
• BOB MARLRY & the wailers!!
• Fiona Apple
• YeahYeahYeahs
• telepopmusik
• fiest
• the eagles
• Chris Montez

Current Favorite Artists / Bands: The beatles, Bob Marley,Caroel King, Jimi hendrix, T-b, Patsy Clien, The doors, Fiona Apple

KoP

• the beatles
• mika, scissor sisters
• frank sinatra, astrud gilberto, clementine, lisa ono
• suede, muse, placebo, pulp, smashing pumpkins, futon
• tahiti 80
• the postmarks, acid house kings, camera obscura, king of convenience
• demien rice, feist
• ryuichi sakamoto
• fiona apple

mermaid

• incubus
• cafe del mar
• kid loco

toey?

• the boy least likely to
• architecture in helsinki
• the aluminum group
• kings of convenience
• air
• pizzicato five
• kk
• fpm
• yukari
• takako minekawa
• antonio carlos jobim
• siesta
• agoodday
• sr

ลำดับขั้นของความต้องการของมนุษย์ หรือชื่อฝรั่งว่า
“Maslow’s Hierarchy of Needs”
(ขอเรียกเองว่า “บ๊ะจ่างความต้องการของมนุษย์”)

บ๊ะจ่างลูกนี้แบ่งเป็น 5 ชั้น วิธีดูคือ ไล่จากล่างขึ้นบน ถ้าชั้นล่างยังไม่ผ่าน ก็ขึ้นชั้นไม่ได้ (ได้ก็ฝืน)

1. ความต้องการทางกายภาพ
สิ่งมีชีวิตทั้งหลายก็ต้องการหมดแหล่ะ กิน ขี้ pี้ นอน พื้นฐานๆ

2. ความต้องการความปลอดภัย
หลังจากที่ร่างกายรักษาสมดุลได้แล้ว ก็ต้องการรักษาเอาไว้ ก็คิดไปอีกขั้นว่ากลัวใครจะมาทำร้าย กลัวจะไม่มีกิน กลัวน้ำท่วม กลัวแผ่นดินไหว ก็ต้องการความปลอดภัยหรือสิ่งที่จะทำให้มั่นใจ ก็เลยมีการสร้างบ้าน มีไร่มีนา เลี้ยงสัตว์ มีอาวุธต่างๆ แล้วคนก็เลยคิด เงิน ขึ้นมาเพื่อสนองความต้องการขั้น 1-2 นี้ รวยจนก็แค่นี้เอง

3. ความต้องการความรัก สัมพันธ์ สังคม
เมื่อได้สนองความต้องการทางกายและความปลอดภัย ขั้นนี้ก็เริ่มไม่เกี่ยวกับทางกายภาพแล้ว เริ่มเกี่ยวกับอารมณ์มากขึ้น เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคม ไม่ว่าใครก็ไม่อยากอยู่คนเดียว กลัวการอยู่ลำพัง มนุษย์เลยต้องการความรักและมิตรภาพ บางคนที่มีความต้องการตัวนี้ แล้วลดไม่ได้ ก็ป่วยอีก

4. ความต้องการการยอมรับนับถือ
พอคนอยู่ในสังคม ก็ต้องการการเคารพและนับถือกัน คนเราต้องการให้คนอื่นยอมรับ ให้คนอื่นจำเราได้ ให้ตัวเองมีคุณค่า ขั้นนี้แบ่งได้เป็น 2 แบบ คือ แบบแรกปรารถนาการนับถือตัวเอง ต้องการมีความเชื่อมั่นในตัวเอง มีความสำเร็จโดยไม่ต้องพึ่งคนอื่น แบบที่สองคือ ปรารถนาได้รับการยกย่องจากคนอื่น มีชื่อเสียง เกีรยติยศ

4.1 ความต้องการการเรียนรู้ มาสโลว์เชื่อว่าคนเราต้องการเพิ่มความรู้ปัญญา เป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่จะเรียนรู้ ค้นหา สำรวจ เพื่อให้เข้าใจโลกมากขึ้น

4.2 ความต้องการความงาม คนเราต้องการสิ่งที่สวยงามหรือสิ่งใหม่ๆ คนเราชอบชื่นชมความงามที่โลกสร้างมาให้ และพยายามดูดซับมัน

5. ความต้องการอุดมคติของตัวเอง (self-actualizaton)
เป็นความต้องการที่แท้จริงของมนุษย์เท่าที่คนๆ นึงจะสามารถทุ่มเทให้ดีที่สุดได้
เหนือกว่านั้นคือ self-transcendence เป็นขั้นจิตวิญญาณ อุดมคติแห่งมวลมนุษยชาติ

แล้วดู art/design ซิ คนที่ต้องการหน่ะ เค้าต้องมีอะไรแล้วบ้างถึงจะต้องการ
เมืองนอก design เค้าถึงไปไกล เพราะเค้ามองข้ามสองขั้นข้างล่างไปแล้ว แล้วเราหล่ะ ?

ตอนนี้อารมณ์เหมือนเล่นมาริโออยู่ด่าน 3-1 ไม่รู้จะ game over เมื่อไหร่ ต้องกินเห็ดซะแล้ว
ไป ! เราไปกินเห็ดกัน

blog นี้ตั้งใจจะเอาไว้เก็บข้อมูลต่างๆ ของผมเอง (ทำไมต้องพูดเพราะวะ) เกี่ยวกับ
life : ชีวิต ความคิด อารมณ์ เรื่องต่างๆ ที่อยากบ่น อยากระบาย อยากเก็บ
design : เพราะชีวิตสั้น ศิลปะยืนยาว (เกี่ยวป่าววะ?)
technology : เพราะศิลปะยืนยาว เทคโนโลยีรวดเร็ว (เกี่ยวหนักเลยไง..)

จะอยากรู้หรือไม่อยากรู้ก็เรื่องของคุณ ผมแค่อยากเขียนของผม
ขอแค่ happy กันทั้งคุณทั้งผม OK ?