หน้าเว็บไซต์นั้น พื้นฐานเกิดมาจาก markup language ที่เรียกว่า HTML ซึ่งจำได้ว่าสมัยแรกๆ ทำได้แต่เบสิคๆ แต่พื้นฐานของการเป็นหน้ากระดาษออนไลน์ ซึ่งมีจุดเด่นอยู่ที่การ link ไปมาได้นั้น ก็ทำให้หลายๆ คนหลงรักได้ (รวมทั้งผมเอง)

ในยุค HTML แรก การจัดองค์ประกอบในหน้า อาศัย table เป็นหลัก ต่างคนก็ต่างทำกันไปขึ้นอยู่กับ Internet Explorer กับ Netscape (เมื่อก่อน 2 ยี่ห้อนี้ดัง) แต่พอมีการตั้งองค์กร W3C ขึ้นมาเพื่อกำหนดมาตรฐานของเว็บ ก็รู้สึกได้ว่าเทคโนโลยีของเว็บเริ่มชัดเจนขึ้น

จนมาถึงจุดที่ Macromedia พัฒนา Flash ขึ้นมาทำให้พวกเราหวือหวาในการเปิดเว็บชะวู้บชะว้าบ โอ้พระเจ้า กระดาษออนไลน์มันไม่หยุดนิ่งอีกต่อไป (ใครแรมน้อยก็อาจจะหยุดนิ่งหน่อยนึง)

จนถึงวันนี้ เป็นเวลาสิบกว่าปีแล้วที่เว็บได้เกิดขึ้นมาบนโลกนี้ จนเข้าสู่ยุคที่เรียกว่า Web 2.0 ที่ได้ยินจนติดหู หลายๆ เว็บก็ยังเป็น Web 1.0 อยู่ (อนุรักษ์ของเก่า) หลายคนก็ปรับตัวให้เข้ากับมาตรฐานของเว็บในปัจจุบัน หลายคนก็ตามเทรนด์

ปัญหาของการทำเว็บ ซึ่งคนทำเว็บทุกคนบ่นคือเรื่อง web browser เพราะว่าเมื่อก่อนมันไม่มีมาตรฐานเดียวกัน ต่างคนก็ต่างทำของตัวเอง เวลาเปิดดูเว็บเดียวกันก็จะเห็นว่ามันแสดงผลไม่เหมือนกัน แต่ไม่เป็นไร ตอนนี้เราเริ่มเห็นแสงสว่างร่วมกันแล้ว เพราะว่า นักพัฒนาเว็บทั้งหลายได้มารวมตัวกัน เพื่อกำหนดมาตรฐานของเว็บ (Web Standards) เพื่อให้คนที่ทำ browser ได้ยึดอันเดียวกัน คนดูจะได้เห็นเหมือนๆ กัน

The Web Standards Project is a grassroots coalition fighting for standards which ensure simple, affordable access to web technologies for all.

ด้วยเหตุนี้ ผมจึงตัดสินใจร่วม fighting เพื่อมาตรฐานของเว็บเทคโนโลยี
แล้วเราจะได้ทำเว็บกันอย่างมีความสุขซะที